Projekt przebudowy Placu Orła Białego oraz ulicy Tkackiej w Szczecinie

prolog

„Ponad 50% z nas mieszka w miastach. Sto lat temu było to tylko 10%, do roku 2050 ilość ta wzrośnie do 75%. Ważne jest zrozumienie jak rozwój urbanistyczny wpływa na ludzi i środowisko. Sposób w jaki kształtujemy swoje miasta determinuje nasz odzew na szereg problemów. Są to między innymi nasilające się efekty globalnej zmiany klimatu, zagwarantowanie podstawowych praw człowieka – sprawiedliwości i godności dla bilionów mieszkańców miast.”

Z wstępu do wystawy ‘GLOBAL CITIES’ w Galerii Tate Modern (Londyn, lato 2007).

wizja / szersze spojrzenie

Szczecin przedwojenny był typowym przykładem niemieckiego miasta dziewiętnastowiecznego o nowoczesnej wtedy strukturze kwartałowej ze średniowieczną starówką, był miastem europejskim, jakie większość populacji lubi odwiedzać, miastem o dużej gęstości oraz przyjaznych proporcjach (podświadomie odbierane jako pozytywne i przyjemne do życia ) ulic i placów. Rany zadane miastu przez wojnę do dziś nie zostały zaleczone.

Plac Orła Białego – wcześniejszy Rossmarkt został pozbawiony swoich proporcji – ściana zamykająca plac od południa zniknęła wraz z całym kwartałem między placem a dzisiejszą ulicą Grodzką. Zmiecione z powierzchni ziemi budynki wokół katedry zostały odbudowane tylko szczątkowo. Nigdy nie przywrócono gęstej, charakterystycznej struktury i sekwencji kameralnych placów połączonych wąskimi ulicami. (patrz Schemat 1 / przestrzenie publiczne rok 1939)

Proponuje się zwiększenie gęstości miasta w szerokim obszarze opracowania konkursowego (OBSZAR B) poprzez podzielone na etapy uzupełnienie luk w zabudowie oraz zastąpienie istniejącej zabudowy parterowej kilkukondygnacyjną (patrz Schemat 2 / uzupełnienia zabudowy proponowane): 

-zastąpienie budynku przychodni przy ul. Staromłyńskiej,

-zastąpienie zabudowy z tyłu byłego „Polmozbytu” (obecnie istnieje tam zabudowa substandardowa mieszcząca m.in. warsztaty naprawy samochodów) ,

-propozycja wprowadzenia kubatury w południowej części Placu Orła Białego (dostarczy więcej aktywnego parteru w obrębie placu -  sklepy / kawiarnie itp.  oraz umożliwi powstanie parkingu podziemnego bezpośrednio przy placu),

-wprowadzenie zabudowy wokół katedry – wygeneruje kameralny plac wejściowy dla katedry, przywróci dawne postrzeganie budynku kościoła (z bliska – wąskie kadry);

-uzupełnienia zabudowy ul. Tkackiej i Łaziebnej.     

Proponowane uzupełnienia tkanki miejskiej w miejsce jednego otoczonego ulicami i zastawionego samochodami placu wygenerują kilka bardziej kameralnych przestrzeni publicznych o przyjaznej człowiekowi skali (patrz Schemat 4 / przestrzenie publiczne proponowane) a także pomieszczą w swoich parkingach podziemnych odczuwalny obecnie nadmiar parkujących w okolicy samochodów.

potencjał miejsca

Rozsądny wzrost zaludnienia w centrum miasta jest zdrowy dla samego miasta, jako bezpośredniego środowiska życia człowieka jak i dla szeroko pojętego środowiska naturalnego. Zwiększenie gęstości w śródmieściu oznacza zredukowany transport, niższe koszty infrastruktury, więcej terenów biologicznie czynnych – zielonych, większy dochód z gruntu w śródmieściu. Wskazany przez Zamawiającego Obszar B ma duży potencjał dla nowych inwestycji. Proponowane kubatury wzbogacające obszar o funkcje mieszkaniowe, biurowe, usługowe oraz parkingowe (w podziemnych kondygnacjach) mogą tylko poprawić stan istniejący.

Plac Orła Białego

Biorąc pod uwagę obecne, zbyt duże gabaryty placu i brak regularnego kształtu, trudno uczynić z niego tętniący życiem plac miejski - rynek. Plac Orła Białego i jego przyszłe zagospodarowanie jest więc elementem większej układanki, szerszej i dalekowzrocznej strategii miasta kompaktowego, miasta rozwijającego się w swoich granicach i optymalnie wykorzystującego swój potencjał, miasta zwartego, oszczędnego i tym samym ekologicznego.

Proponowana forma Placu Orła Białego określona jest przez elewacje budynków (plac od budynku do budynku), a nie przez ulice. Myśląc o przyszłości miasta, w posadzce  parkingu wyznaczony został  obrys ewentualnego kwartału południowego domykającego plac. Granica kwartału / południowa ściana placu oznaczona na planach linią zabudowy działa jako punkt wyjściowy, który determinuje decyzje projektowe. By podkreślić ważność kierunku podziału placu i linii jego domknięcia fasadą, równolegle do niej został posadzony rząd drzew oraz ustawiony rząd latarni, zaplanowane zostały siedziska  i ustawiony zabytkowy tramwaj (propozycja wypożyczenia tramwaju z Muzeum Techniki, ustawienia w obrębie placu i adaptacji na kawiarnię, jako nawiązanie do historii miejsca – przed wojną po ul. Staromłyńskiej jeździł tramwaj). Dodatkowo kierunek ten zachowuje ułożenie płyt nawierzchni, a także usytuowanie miejsc postojowych na parkingu.

W pierwszym etapie inwestycji proponujemy podzielić plac linią prostą na dwie główne przestrzenie o innych funkcjach (patrz Schemat 5 / linia podziału placu):

A Plac twardy:                                                                                                                            docelowy Plac Orła Białego - w stylu klasycznym nawiązujący do historii miejsca; W celu nadania przestrzeni klarownej formy, środkowa część placu wyprowadzona została jako tafla na stałą wysokość (23,20). Granice tafli są podkreślone schodami, linią odwodnienia oraz ustawieniem latarni. Wejście na taflę z ulicy Koński Kierat, Staromłyńskiej oraz z Pałacu Akademii Sztuki znajduję się na tym samym poziomie, co chodnik. W części południowej placu tafla jest wyniesiona w stosunku do dolnej jego części o 5 stopni wysokości 15cm. Stopnie są zaprojektowane w jednym języku formy w odniesieniu do wszystkich podestów, siedzisk i  ławek znajdującymi się w obrębie placu. Pozostała powierzchnia placu (poza opisaną poziomą platformą) opada zgodnie z naturalnym spadkiem terenu w kierunku południowym (w stronę katedry).

B Plac miękki:
Plac miękki pełni funkcję parkingu, otoczonego bujną zielenią niską oraz wysoką. Zielona oaza oddziela funkcję parkingową (a w następnym etapie od proponowanego budynku) od istniejącego bloku mieszkalnego. Oaza swoją zieloną kontynuację za budynkiem mieszkalnym w zieleni i dalej pomiędzy blokami modernistycznego osiedla mieszkalnego. Przestrzeń ma tworzyć wrażenie ogrodu.

Odmienność funkcji przestrzeni A i B podkreślono też zróżnicowanymi nawierzchniami. Plac twardy wyłożony jest płytami z trawertynu lub piaskowca. Nawierzchnię parkingu tworzy łamany kamień odzyskany z istniejącej nawierzchni Placu Orła Białego poprzerastany krótko przyciętą, gęstą i wzmocnioną trawą. Dookoła parkingu rosną trawy wysokie (by ukryć samochody) oraz niskie.

Dzieląc plac na dwie części, dajemy Miastu możliwość i potencjał sprawdzenia, jak działałaby wprowadzona w tym miejscu kubatura i zadecydowania o przyszłych losach działki.

Plac w miejscach głównych wejść / przejść dla pieszych „wylewa  się” na jezdnię. Taki zabieg projektowy zarówno zachęca pieszych do wejścia na plac jak i wpływa na spowolnienie ruchu pojazdów powodując wzmożenie uwagi kierowców. Przejścia te są na jednej wysokości z chodnikiem - wyniesione 10 cm ponad jezdnię.

Na plac otwierają się aktywne partery otaczającej go zabudowy – witryny sklepów i punktów usługowych oraz ogródki restauracji i kawiarni z całym towarzyszącym im miejskim życiem ulicznym. Dodanie budynku z usługami w parterze powiększa aktywny parter w obrębie placu. (patrz Schemat 3 / aktywny parter)

Założenia do projektu przestrzeni publicznej placu:

-miasto kompaktowe / miasto gęste – dogęszczanie miasta

-miasto dostępne / inkluzywne / miasto dla wszystkich

-ławki

-drzewa, jako naturalne zadaszenie, które dostarcza cienia w lecie, a przepuszcza promienie słoneczne zimą

-toaleta publiczna – powinna powstać z jednym z budynków przy Placu Orła Białego - ważna zwłaszcza dla ludzi starszych / brak toalet w mieście zatrzymuje wiele starszych osób w domu

-dobre oświetlenie nocne w celu wyróżnienia placu z daleka – plac oświetlony wysokimi latarniami oraz słupkami ograniczającymi dostęp samochodów, których kolor świecenia jest zmienny i programowalny; podświetlone fasady budynków historycznych znajdujących się przy placu;

ulica Tkacka

Ulica Tkacka projektowana jest jako jednokierunkowa ulica o zwolnionym ruchu do 30km/h, z chodnikami po obu stronach i wkomponowanymi w nie miejscami parkowanymi.

-Jezdnia została zaprojektowana na tej samej wysokości, co chodnik oraz miejsca postojowe
-Parkowanie odbywa się równolegle do osi jezdni
-Rowerzyści poruszają się po jezdni
-Piesi mogą przekraczać jezdnię w każdym miejscu
-Jezdnia ma spadek ze środka na boki w stronę chodników, a chodnik od fasady budynku w stronę jezdni, na styku chodnika i jezdni znajdują się odwodnienia

Na długości ulicy zostały rozmieszczone elementy małej architektury nadające ulicy rytm i porządek:
- 13  ławek z otworami, w których zasadzone mają być drzewa (brzozy - 17 sztuk)
- 7 latarni, które nocą mogą świecić na zaprogramowany kolor
Elementy te czynią ulicę atrakcyjną i zachęcają uczestników ruchu do zatrzymania się i korzystania z tego, co ma ona do zaoferowania, uczestniczenia w jej życiu.

rozwiązania pro-ekologiczne

-miasto kompaktowe / miasto gęste / miasto oszczędne  - dogęszczenie miasta, wykorzystanie niedoinwestowanych i niezabudowanych działek w śródmieściu

-zielone dachy na nowo projektowanych budynkach / zmniejszają ilość wody deszczowej odprowadzanej do kanalizacji oraz zapobiegają efektowi nagrzewania się dachów (a w efekcie podnoszenia temperatury w mieście) w lecie;

-recykling / wykorzystanie obecnego materiału placu na utwardzenie nawierzchni planowanego parkingu (części „miękkiej” placu)

-zachowanie istniejących drzew wysokich

-za każde wycięte drzewo proponuje się zasadzić 1,5 nowych drzew

-6 drzew wysokich ze szpaleru do przesadzenia w inne miejsca

-posadzenie szpalerów tworzących trzy nowe  korytarze zielone w ulicach Tkackiej, Staromłyńskiej i  Koński  Kierat.

komunikacja

-likwidacja ruchu kołowego w obrębie Placu Orła Białego -na część ‘twardą’ placu wjazd mają tylko pojazdy uprzywilejowane i inne pojazdy w przypadku targów / jarmarków i.t.p. imprez okolicznościowych

-uprzywilejowanie ruchu pieszego / redukowanie szerokości jezdni na rzecz poszerzania chodników w szerokim obszarze opracowania

-parking na części „miękkiej” placu dostępny z ulicy Grodzkiej (docelowo parking ten ma być zastąpiony przez parking podziemny w planowanym na tym miejscu budynku usługowo-biurowo-mieszkalnym)

zestawienie miejsc parkingowych dla samochodów osobowych

Ilość miejsc parkingowych / stan istniejący:

-Plac Orła Białego: 123 mp

-ul. Tkacka: 66 mp

-ul. Koński Kierat: 25 mp

-ul. Mariacka między ul. Grodzką i Koński Kierat: 17 mp

-razem: 231 mp

Ilość miejsc parkingowych / stan projektowany:

-plac Orła Białego / część „miękka” – 78mp

w kolejnym etapie może powstać  tu budynek, w którego parkingu podziemnym zmieści się:  85 mp / kondygnacja x2 = 170mp

-ul.Grodzka – 13mp

-ul. Tkacka – 36mp

razem miejsca parkingowe na ulicach i na placu: 127mp

-budynek przy ul. Tkackiej – 30mp

-budynek przy ul. Łaziebnej –16mp

-budynek za „Polmozbytem” – 32mp

-budynek przy katedrze – 61mp

-budynek po przychodni / ul. Staromłyńska – 92 mp / kondygnacja x2=184mp

razem miejsca parkingowe w parkingach podziemnych planowanych budynków: 323mp

publikacje:
Wzmianka o projekcie pojawiła się w artykule Olgi Chomskiej "Miasto, być może, odzyskane" w magazynie Architektura i Biznes, numer 03/2019. Nasze rysunki projektowe opatrzone zostały komentarzem, że praca "jako jedyna wzięła pod uwagę istotny problem dogęszczenia zabudowy śródmiejskiej".

autorzy projektu:

pracownia projektowa S.LAB architektura Tomasz Sachanowicz + Katarzyna Wirkus

www.slabpracownia.pl

autorzy projektu:

S.LAB architektura Tomasz Sachanowicz + Katarzyna Wirkus

www.slabpracownia.pl

Zagospodarowanie terenu Śródodrza / Łasztowni

Zagospodarowanie terenu Śródodrza / Łasztowni w Szczecinie

zespół projektowy:
dr inż. arch. Jakub Gołębiewski / WBiA ZUT Szczecin
mgr inż. arch. Tomasz Sachanowicz / S.LAB architektura, WBiA ZUT Szczecin
współpraca:
mgr inż. arch. Aleksander Pukalski, inż. arch. Aleksandra Kmieć, inż. arch. Paweł Matacz, stud. arch. Mateusz Modzelewski
miejsce: Szczecin
data: 2017
klient: Miasto Szczecin
status: koncepcja / wizja urbanistyczno-architektoniczna / projekt wyróżniony w konkursie międzynarodowym  

SKRÓCONY OPIS AUTORSKI

Głównym założeniem przyjętej koncepcji zagospodarowania Międzyodrza jest stworzenie
zróżnicowanej przestrzennie, innowacyjnej oraz przyjaznej mieszkańcom śródmiejskiej
dzielnicy. Przyjęte rozwiązania oparte są na poszukiwaniu przestrzennej tożsamości obszaru.W projekcie został podkreślony odrębny charakter każdej z wysp. W myśl tej zasady Łasztownia i Kępa Parnica stanowić będą epicentrum procesu reurbanizacji Międzyodrza, natomiast Wyspa Grodzka i Wyspa Zielona zachowają w znacznej mierze swój naturalny charakter. 

Kompozycja urbanistyczna Łasztowni jest współczesną interpretacją historycznych podziałów własnościowych miasta portowego – wąskich i głębokich działek. Została ona poddana transformacji, w wyniku której parcele przerodziły się w pasma zabudowy, oddzielone od siebie pasmami zielonych przestrzeni rekreacyjnych. Sylweta zabudowy jest zróżnicowana w skali oraz formie, odzwierciedlając „żywy”, ewoluujący przez wieki krajobraz tej części miasta. Układ urbanistyczny Kępy Parnickiej oparto na istniejącej strukturze rusztowej, którą poddano różnym modyfikacjom, mającym na celu podniesienie przestrzennej atrakcyjności wyspy. W tej części Międzyodrza istotną rolę odgrywają nowe osie widokowe, ukierunkowane na dominanty architektoniczne miasta lewobrzeżnego.
 
Istotnym uzupełnieniem przyjętych w koncepcji założeń przestrzennych jest strategia
energetycznej samowystarczalności nowej dzielnicy oraz stymulowania procesów
gospodarczych w jej obszarze, poprzez stworzenie preferencji dla firm z sektora IT oraz dla
środowiska artystycznego.
 


ZAŁOŻENIA PROJEKTU:

1. Prosta struktura kwartałowa z dodaną tożsamością (zbiór elementów specjalnych, wyróżniających plan), którą zapewnią:

-podział na mniejsze jednostki, każda z jednostek ma swoją nazwę i swoje centrum / plac; jednostki połączone systemami komunikacji, przestrzeni publicznych i zieleni miejskiej;

-elementy wiążące teren Łasztowni z Śródmieściem - "zielone osie";

-elementy zainspirowane miastem istniejącym / „learning from Szczecin”: -obudowanie ulic wyższymi budynkami - niższe budynki w drugiej linii zabudowy

-odniesienie do historycznej parcelacji portu / długie wąskie działki

-dodatkowe kanały / kliny wodne (Wyspa Grodzka, Kępa Parnicka) – wydłużenie linii brzegowej / waterfrontu; nawiązanie do „szczecińskiej Wenecji”, wykorzystanie potencjału nadwodnej lokalizacji, tożsamość miasta nad wodą / floating garden)

-umieszczanie ważnych obiektów użyteczności publicznej w warunkach będących wyjątkiem od siatki kwartałów - powiązanie z systemem przestrzeni publicznych / zieleni miejskiej;

2. Plan, jako układ powiązanych ze sobą komplementarnych systemów:

-system dzielnic / zespołów kwartałów / tło

-system przestrzeni publicznych + ważne obiekty użyteczności publicznej
-system zieleni miejskiej
-system komunikacji (pieszej, rowerowej, samochodowej z systemem parkingów, system transportu publicznego, biała flota);

3. Plan, jako zestaw elementów:

-opracowanie kilku typów kwartałów o różnej gęstości i wysokości zabudowy; mogą być hybrydowe: różne typy zabudowy, gabaryty i funkcje w ramach jednego kwartału, mogą być jednorodne; zapewni to pożądaną różnorodność w uporządkowanych ramach siatki;

4. Infrastruktura środowiskowa / rozwiązania energooszczędne:

- stworzenie wzorcowej, eko-przyjaznej dzielnicy miasta, opracowanie strategii pro-ekologicznej;

-model centralnego ogrzewania / chłodzenia wykorzystujący system magazynowania ciepła / zimna w gruncie;

-system centralnego zbierania odpadów (np. ENVAC)

-panele solarne na budynkach;

-odzyskiwanie wody / wykorzystanie wód opadowych;

-zielone dachy

5. Koło zamachowe dla całej inwestycji:

-ulgi dla firm IT - Szczecin=polska "dolina krzemowa"- kumulacja siedzib / umożliwienie rozwoju firm IT;

-ulgi dla artystów, np. pozostała zabudowa starej Rzeźni przeznaczona na preferencyjnych warunkach na pracownie i mieszkania dla artystów - Szczecin= "port sztuki";  

STRATEGIA PRO-EKOLOGICZNA

Infrastruktura transportowo-usługowa

- Większość podróży w transporcie publicznym, rowerem i piechotą; planowane: przestrzenie zielone, ścieżki rowerowe, ścieżki spacerowe, parki.
- Tramwaj, autobusy, biała flota, system samochodu miejskiego, infrastruktura dla samochodów elektrycznych (punkty szybkiego ładowania)

- Izolacja akustyczna Trasy Zamkowej / hałas szlaków motoryzacyjnych

- Żłobki, przedszkola, szkoły, dom starców, obiekty służby zdrowia w centrach dzielnic / poddzielnic; Usługi komercyjne: supermarket itp.

- Infrastruktura dla domów na wodzie / osiedle domów na wodzie

Energia

- Produkcja paliwa używanego do generowania potrzebnej im energii przez mieszkańców dzielnicy - Ścieki oraz odpady wykorzystywane do ogrzewania, chłodzenia, produkcji energii i biogazu. Wykorzystanie energii słonecznej.

- Produkcja biogazu z rozkładu odpadków żywnościowych i osadu ze ścieków. Biogaz – najbardziej przyjazne środowisku paliwo - może być użyty do napędzania autobusów lub spalania w piecykach lub kuchenkach gazowych / ogrzewania. Pozostałości z procesu służą, jako nawóz.

- Energia słoneczna jest zamieniana w energię elektryczną przez ogniwa słoneczne. Instalacja ogniw słonecznych na dachach i fasadach budynków dostarczy energii dla oświetlenia części wspólnych budynków.

- Panele słoneczne na dachach podgrzewające wodę mogą produkować 50% rocznego zapotrzebowania na ciepłą wodę.

Woda i ścieki

- Woda deszczowa, woda z roztop są przetwarzane lokalnie. Część wód opadowych oddawana na chłonny teren, część (czysta z dachów) kanalizowana wprost do rzeki;

- Woda opadowa z dróg oczyszczana lokalnie i zrzucana do rzeki.

- Zielone dachy pokryte specjalną roślinnością (Rozchodniki) zaprojektowane są w celu zbierania wody deszczowej, pomagają też w izolacji termicznej dachu (latem), tworząc jednocześnie zielony obszar w mieście.
- Biogaz otrzymywany ze szlamu kanalizacyjnego i odpadów żywnościowych.
 

OPIS TERENÓW OPRACOWANIA:

ŁASZTOWNIA

- struktura urbanistyczna

Kompozycja urbanistyczna jest współczesną interpretacją historycznych podziałów własnościowych – wąskich i głębokich działek, na których od strony nabrzeża znajdowały się magazyny, a od tyłu pozostałe zabudowania gospodarcze i mieszkalne. Sylweta tej części nawiązuje też do historycznej różnorodności architektonicznej artykulacji dachów zabudowy składowo-przemysłowej miasta hanzeatyckiego. Urozmaicone formy zabudowy wywodzą się wprost od stojących tutaj jeszcze w czasie II wojny spichlerzy.

Historyczna parcelacja została poddana transformacji zgodnie ze współczesnymi wymaganiami. Parcele przerodziły się w pasma zabudowy oddzielone od siebie zielonymi klinami, stanowiącymi przestrzenie komunikacji oraz rekreacji. Zabudowa posiada większe gabaryty od strony głównych arterii, stopniowo opadając w drugiej linii zabudowy. Przyjęte rozwiązanie pozwala oddzielić niższą, bardziej kameralną zabudowę mieszkalną od ruchliwych ulic przez komercyjną zabudowę biurową i usługową.

Układ pasmowy zapobiega powstaniu zamkniętych kwartałów zabudowy i odwołuje się ponownie do tradycji miejsca, gdzie wśród gęstej zabudowy znajdowały się liczne przejścia i zaułki, umożliwiające penetrowanie struktury urbanistycznej obszaru. Zielone kliny stanowią przestrzenie publiczne ogólnodostępne, natomiast przestrzenie prywatne powstały w wyniku wyniesienia zielonych dziedzińców na poziom 1 piętra. Pod dziedzińcami w kondygnacji parteru zlokalizowano miejsca parkingowe.

Oprócz szeregu osi kompozycyjnych, które stanowią jednocześnie pasmowe przestrzenie publiczne na Łasztowni wprowadzono nowe place publiczne:

- Plac Teatralny przed nową siedzibą Teatru Współczesnego, przechodzący w zieloną rampę otaczającą korpus budynku.

- Rynek Rzeźniczy w obszarze Starej Rzeźni w miejscu historycznego placu przeznaczonego do handlu trzodą chlewną. Rynek ten pełniłby funkcję okazjonalnych marketów ze zdrową żywnością, warzywami, rybami oraz kuchnią świata.

- Plac Ciesielski, zaplanowany częściowo w miejscu historycznego placu przy Moście Długim. Plac ten pełniłby rolę głównego placu w przestrzeni frontu wodnego w południowej części Łasztowni.

- Plac Kościelny i Plac Portowy, dwa place połączone ze sobą pod nową estakadą ul. Energetyków w sąsiedztwie Mostu Portowego. Jest to przywrócenie przestrzeni publicznej w historycznej lokalizacji pomiędzy zrekonstruowanym Kościołem Chrystusa Króla, a zabytkową bramą Portu.

- założenia funkcjonalne

Łasztownia w przyjętej koncepcji ma się stać nową wielofunkcyjną dzielnicą śródmiejską, łączącą funkcje mieszkaniową, biurową oraz usługową i handlową. Przewiduje się zlokalizowanie na Łasztowni ważnego gmachu użyteczności publicznej tj. nowej siedziby Teatru Współczesnego na jej północnym cyplu. Siedziba teatru byłaby połączona z zespołem funkcji towarzyszących - komercyjnych, umożliwiających realizację tego kosztownego przedsięwzięcia w formie partnerstwa publiczno-prywatnego.

Zabytkowy obszar Starej Rzeźni Miejskiej w przyjętej koncepcji staje się tętniącym życiem epicentrum miasta portowego, w dawnych halach rzeźni działają puby, kawiarnie, restauracje i kluby nocne. Część hal może być zaadaptowana na warsztaty i pracownie artystów, a także sale wystawiennicze i przestrzenie eventowe. Część obiektów może być przeznaczona na potrzeby rozwoju przemysłów kreatywnych z dziedziny sztuki, designu i mody.

Większość obszaru Łasztowni przeznaczona została pod funkcję mieszkalną o różnej intensywności, a także pod funkcję biurową i usługową. Parkingi prywatne zostały usytuowane w parterach budynków na przemian z usługami tak, aby ograniczyć koszty budowy związane z lokalizacją parkingów podziemnych. Mimo to należy również dopuścić taką ewentualność. Przy braku możliwości uzyskania wymaganej ilości miejsc w garażach prywatnych, dodatkowe miejsca parkingowe mogą być lokalizowane w garażach wielostanowiskowych - strategicznych, oznaczonych na rysunkach.

KĘPA PARNICKA

Planowany charakter zabudowy Kępy Parnickiej nawiązuje do stanu przedwojennego tego terenu oraz do XIX wiecznej urbanistyki śródmieścia Szczecina. Czerpiąca z tej tradycji kompozycja urbanistyczna wyspy jest zaktualizowana do współczesnych potrzeb i wymogów technicznych oraz wzbogacona jest w elementy „wodnych klinów”. Wprowadzenie wodnych klinów pozwala wydłużyć linię nabrzeża, zmaksymalizować doświadczenie waterfrontu i umożliwić mieszkańcom cumowanie własnych jednostek pływających w pobliżu miejsca zamieszkania. Przerzucone przez nowe kanały mosty wzmocnią nadwodny charakter i staną się wizytówkami (każdy z nich będzie inny w formie) poszczególnych części Kępy Parnickiej. Zabudowa kwartałowa rozcięta ‘zieloną osią’ wytyczoną wzdłuż osi widokowej na katedrę św. Jakuba. Powstałe z przecięcia prostokątnej siatki kwartałów ze skośną osią trójkątne działki proponuje się zabudować obiektami wyższymi niż regularna zabudowa kwartałów. Budynki istniejące przeznaczone do zachowania pełnią funkcję zabytków dla tej części Śródodrza. Zapobiega to efektowi 'carte blanche' - nowego miasta budowanego w niewielkim okresie czasu, na pustym terenie. Akcentem wysokościowym oraz wizytówką na wjeździe na wyspę jest wieża planowanego tutaj przystanku SKM. Struktura kwartałowa urozmaicona jest powstałymi między kwartałami zielonymi placami. Wnętrza kwartałów przeznaczone na prywatne zielone podwórka - ogrody.

 

WYSPA ZIELONA

W części bliższej Kępie Parnickiej proponowana jest rozluźniona zabudowa kwartałowa, kształty kwartałów nawiązują do form organicznych, korespondujących z logo i poetyką ‘floating garden’. W pozostałej części wyspa zachowuje swój zielony charakter naturalnego rezerwatu przyrody, siedliska ptactwa wodnego i innych gatunków zwierząt, z możliwością wprowadzenia urządzeń rekreacyjnych i ścieżek edukacyjnych, umożliwiających oglądanie nadwodnej fauny i flory z bliska.

WYSPA GRODZKA

Wyspa z istniejącą mariną przeznaczona jest głównie pod tereny rekreacji i zabudowę jednorodzinną. Zabudowa kształtowana jest luźno, podporządkowana interpretacji idei ‘floating garden’. Proponuje się trzy budynki mieszkalne wielorodzinne o wysokim standardzie i wysokości trzech kondygnacji, które będą powiązane z krajobrazem. Od strony Odry tworzą one łagodne zielone zbocza, oparte na amfiteatralnym układzie. Jest to współczesne nawiązanie do zboczy Wałów Chrobrego. Zbocza budynków stanowią naturalne miejsce dla podziwiania widowisk plenerowych nad rzeką oraz lewobrzeżnej panoramy miasta. Pod zboczem zlokalizowano miejsca parkingowe dla mieszkańców, a od stronu pionowej krawędzi apartamenty. Elewacje tych budynków widoczne są od strony Duńczycy i Łasztowni, a także od strony północnego cypla Wyspy Grodzkiej.

W projekcie uwzględniono istniejącą marinę miejską, a także planowany park na południowym jej cyplu. Założenie parkowe zostało rozwinięte i rozbudowane w kierunku północnym, stanowiąc zielony, organiczny kręgosłup wyspy. W geometrię parku wpisują się opisane wcześniej budynki wielorodzinne, natomiast planowana zabudowa jednorodzinna uszeregowana została wzdłuż prostopadłych względem osi parku pasów.  Domom towarzyszą niewielkie kanały, umożliwiające zaparkowania łódek bądź motorówek w ich bezpośrednim sąsiedztwie.

Na Wyspie Bielawa wprowadzono akcent wysokościowy - wieżę widokową i obserwacyjną dla służb, będącą jednocześnie jednym z nowych symboli miasta.

PORT RYBACKI GRYF

Po wygaszeniu funkcji portowej i składowej na tym terenie przewiduje się wprowadzenie funkcji mieszkaniowej wielorodzinnej od strony nabrzeża Basenu Zachodniego oraz funkcji biurowej od strony estakady Trasy Zamkowej. Do czasu transformacji tego obszaru na funkcje ogólnomiejskie od wcześniej zagospodarowanych fragmentów Łasztowni oddzielać go będzie projektowany park.

OBSZAR ZARZĄDU MORSKICH PORTÓW

Obszar historycznego Portu Wolnocłowego został przeznaczony na transformację do funkcji ogólnomiejskich. W obrębie zabytkowych zabudowań administracyjnych portu przewiduje się wprowadzenie uzupełniającej funkcji biurowej i usługowej, natomiast na samym cyplu pomiędzy dwoma basenami zabudowy mieszkalnej o różnej intensywności.

Od strony Basenu Wschodniego w rejonie historycznego magazynu 44 przewiduje się wprowadzenie funkcji biurowej powiązanej z funkcją ośrodków badawczych, laboratoriów i niewielkich, nowoczesnych zakładów produkcyjnych. Przewiduje się przekształcenie tego obszaru w przyszłości w strefę lekkiego przemysłu wysokich technologii, niestanowiącej uciążliwego sąsiedztwa dla strefy śródmiejskiej.

W północnej części cypla, przy zachowaniu istniejącej bocznicy kolejowej przewiduje się dalsze funkcjonowanie Portu przy możliwym ograniczeniu najbardziej uciążliwych przeładunków. 

OPINIA SĄDU KONKURSOWEGO O PROJEKCIE:

'Praca otrzymuje wyróżnienie za niezwykle inspirującą ideę wzniesienia na wyspach śródodrza EKODZIELNICY. Idea ta będzie mogła być mocnym impulsem rozwojowym dla inwestowania i stabilnego rozwoju rejonu Łasztowni. Połączenie tej idei z zawartym w pracy pomysłem ekonomicznego koła zamachowego dla inwestowania w postaci ulg dla firm innowacyjnych oraz artystów lokujących swe działalności na wyspach śródodrza, stwarza realną szansę nie tylko na zaistnienie trwałego trendu inwestycyjnego na tym terenie, ale i na powstanie oryginalnej dzielnicy. Będzie ona modelowym przykładem dzielnicy ekologicznej funkcjonującej w modelu zrównoważonego rozwoju, która stać się może zarówno kolejną atrakcją turystyczną Szczecina, jak i poligonem badawczym. Jednocześnie "zaludniona" osobami kreatywnymi będzie połączeniem swego rodzaju lokalnej "doliny krzemowej" i dzielnicy artystycznej bohemy o niegasnącym potencjale.'