Prezentowany projekt został opracowany na konkurs "Kościół - piękno i kicz" zorganizowany przez wrocławski oddział SARP oraz Europejską Stolicę Kultury Wrocław 2016.
lokalizacja: Nowe Żerniki, Wrocław, PL
data projektu: 2016
Bóg
jest światłością
(Św.
Jan, 1 J 1)
Materia
jest unicestwionym światłem. Gdy światło przestaje być światłem staje się
materią.
(Louis
Kahn)
 |
projekt kościoła na osiedlu Nowe Żerniki we Wrocławiu, widok wnętrza
|
Ogólna
idea prezentowanego budynku kościoła oparta jest o powyższy cytat. Bóg jest
światłością, czyli światłem. Budynki świątyń od czasów starożytnych budowano z
uwagą na życiodajne światło słoneczne. Atmosferę sacrum buduje światło. Miejsca
oświetlone są miejscami Boga. Gotyckie katedry to urządzenia do wpuszczania i
filtrowania światła. Budowla świątynna przenikana jest przez światło i
powietrze. Proponowany budynek kościoła wywodzi się z tego samego myślenia o świetle,
jako pierwiastku boskim budującym atmosferę miejsca świętego. Jako taki kościół
zaprojektowany został od ciemności (niższe partie budynku są zamknięte) do
światłości (wyższe partie budynku są otwarte na światło dzienne). Materia
budynku niejako rozrzedza się ku górze, ku niebu. Kulminacja światłości
następuje nad prezbiterium, gdzie w stropodachu wycięty jest okrągły otwór o średnicy 5 metrów.
Na
prezentowany projekt kościoła złożyły się liczne odniesienia, z których główne
to idee Louisa Kahna oraz architektura niemieckich ceglanych kościołów z okresu Republiki Weimarskiej (lata 20 i 30 XX wieku) –
kościół św. Józefa w Zabrzu arch. Dominkusa Böhma czy kościół św. Rodziny w
Szczecinie arch. Adolfa Thesmachera. Osiedle Nowe Żerniki (zwane WuWA 2) ideowo
odnosi się do wzorcowego osiedla Werkbundu zrealizowanego we Wrocławiu właśnie na przełomie
lat 20 i 30 minionego stulecia, więc świadome odniesienie do tamtych lat jest
uzasadnione.
KONCEPCJA
ZAGOSPODAROWANIA TERENU
 |
POWIĄZANIE KOŚCIOŁA Z MIASTEM
|
Kościół
zaprojektowano, jako zamknięcie osi urbanistycznej Strefy Kultury osiedla Nowe
Żerniki. Symetryczna fasada kościoła zamyka oś otwartych terenów zielonych.
Teren kościoła przecinają zaprojektowane ciągi piesze. Umożliwia to integrację
kościoła z miastem poprzez układ komunikacyjny. Terenu kościoła nie trzeba
omijać, można przejść przez otwarty kościelny Ogród Czterech Pór Roku
(równoległy do osi podłużnej kościoła) lub przez otwarty ogród plebanii (prostopadły do
osi podłużnej kościoła). Możliwe jest też przejście przez otwarty dziedziniec
wejściowy kościoła.
 |
Symetryczna fasada kościoła zamyka oś otwartych terenów zielonych.
|
Prostokątny
plan kościoła, dziedzińców i plebanii wpisuje się w ortogonalną siatkę
urbanistyczną osiedla. Założenie kościoła w satysfakcjonujący i harmonijny
sposób wypełnia swoją działkę w całościowym planie.
Bryła
kościoła dominuje wysokością nad okoliczną zabudową – wysokość najwyższej
części kościoła to 21,5m przy dopuszczalnej wysokości sąsiedniej zabudowy
kwartałów mieszkalnych do 15m. Symetria i jednorodna wysokość bryły kościoła
stwarza atmosferę spokoju i równowagi.
Urbanistyka
Działkę
kościoła podzielono na sekwencję
budynków i dziedzińców. Dziedziniec Wejściowy za pierwszą zewnętrzną warstwą
fasady oddziela kościół i wejście do niego od ulicznego zgiełku osiedla. Jest buforem
między sacrum a profanum, jego smukłe proporcje przygotowują do spotkania z
sacrum. Dziedziniec Plebanii łączy kościół z plebanią i ogrodem, Ogród Czterech
Pór Roku to zielony plac kościoła – miejsce plenerowych nabożeństw, spotkań,
imprez i aktywności na świeżym powietrzu dedykowane lokalnej społeczności
skupionej wokół kościoła.
ROZWIĄZANIA FUNKCJONALNE I
PRZESTRZENNE
 |
| AKSONOMETRIA ZAŁOŻENIA KOŚCIOŁA / WIDOK OD SPODU |
Plan
kościoła skomponowany jest z 12 modułów funkcjonalno – przestrzenno –
konstrukcyjnych nazwanych tutaj WIEŻAMI. (12 elementów – 12 apostołów – możliwe
wezwanie kościoła, 12 miesięcy w roku). Każdy z tych elementów jest samodzielną
jednostką w dolnej części mieszczącą
kaplicę, w górnej będącą urządzeniem wpuszczającym światło. Każda z kaplic jest
wydrążonym blokiem i ma unikalny kształt przestrzenny (rzut oraz przekrój) oraz
otwarcia na światło naturalne w wyniku czego każda z kaplic oferuje inną
atmosferę. Kaplica chrzcielna jest przestrzenią w formie rotundy sklepionej
kopułą z okulusem, kaplica Najświętszego Sakramentu ma formę oktagonalną z
apsydami o sklepieniu kopułowym, jest kaplica z przestrzenią o rzucie krzyża
równoramiennego przykryta sklepieniem kolebkowym, kaplica w formie prostego
labiryntu, kaplica amfiteatralna, kaplica trójkątna i kaplica o rzucie
kwadratu.
Idąc
dalej w głąb planu znajduje się obejście – element łączący kaplice z nawą ,
narteksem i prezbiterium. Jest to tradycyjny element planu kościołów oferujący
drogę wewnętrznych procesji czy trasę Drogi Krzyżowej. Nawa jest oddzielona od
obejścia szeregiem słupów konstrukcyjnych oraz półkolistą, złożoną z 12 półkolistych nisz /absyd ścianą prezbiterium.
Obejście powtórzone jest na poziomie empory. Z
tego wyższego obejścia możliwe jest wejście do górnych części wież –
świetlików. Nawę od tyłu zamyka podwójna ściana powtórzona jako zamknięcie
dziedzińca wejściowego i fasada frontowa kościoła. W podwójnej ścianie zamykającej
nawę mieści się narteks oraz, piętro wyżej prospekt organowy. W górnej
kondygnacji podwójnej ściany fasadowej umieszczono mniejsze dzwony. Dzwon
główny umieszczono w wieży 1 - dzwonniczej.
 |
RZUT PARTERU
|
 |
RZUT NA POZIOMIE EMPORY
|
Doświadczenie przestrzeni / wg Non-referential architecture, Marcus Breitschmid & Valerio Olgiati
Zaprojektowane tu różnorodne przestrzenie zewnętrzne i wewnętrzne należą
do większej całości, ale mają też względną niezależność. W planie kościoła przestrzenie
te są
świadomie odcięte od siebie. Stojąc przed kościołem nie widzimy dziedzińca, będąc na dziedzińcu nie widzimy wnętrza kościoła, stojąc przed wejściem do ogrodu nie widzimy ogrodu, stojąc w ogrodzie nie widzimy wnętrza kościoła, znajdując się w nawie nie widzimy wnętrz poszczególnych kaplic, będąc w jednej z kaplic nie widzimy wnętrz innych kaplic lub nawy, przestrzenie kaplic odcięte są od nawy obejściem, znajdując się w obejściu nie mamy możliwości pełnego doświadczania wysokiej przestrzeni nawy. Osoba zwiedzająca kościół buduje w umyśle sekwencję oddzielnych, niezależnych i odmiennych przestrzeni. Zaprojektowano rodzaj przerwy, oddechu między
poszczególnymi przestrzeniami. Jest to świadome przerwanie płynności
doświadczenia
przestrzennego - rodzaj pauzy umożliwiającej dokładne rozróżnienie między odmiennymi konfiguracjami
przestrzennymi.
Ogród Czterech Pór Roku
Przy
dłuższym boku kościoła zaprojektowano otwarty ogród ‘za murami’. Jest to wersja
kościelnego ogrodu społecznego dla lokalnej społeczności katolickiej. Ogród
może być wykorzystywany, jako miejsce imprez towarzyszącym uroczystościom
kościelnym (chrzest, zaślubiny, komunia) a w zwykłe dni, jako miejsce
wytchnienia i rekreacji oddzielone murami (ale z otwartymi bramami) od reszty
osiedla. Kaplice od strony ogrodu mogą mieć odpowiedni program funkcjonalny
otwarty na potrzeby lokalnej społeczności, jak np. zaproponowane mini kino / teatr
/ miejsce przedstawień w wieży 9.
 |
projekt kościoła na osiedlu Nowe Żerniki we Wrocławiu, widok kościoła z Ogrodu Czterech Pór Roku
|
Plebania
Przewidziano
3-kondygnacyjny budynek plebanii z tyłu kościoła.
ZASTOSOWANE MATERIAŁY I
ROZWIĄZANIA TECHNOLOGICZNE
Budynek
kościoła zaprojektowano w konstrukcji żelbetowej oraz murowanej ceglanej. Elementy o
większych rozpiętościach (jak stropodach nad nawą) zaprojektowano, jako
żelbetowe – słupy, żebra i płyty. Wieże oraz fasadę frontową zaprojektowano w
konstrukcji żelbetowej wypełnionej i/lub obłożonej cegłą klinkierową. Elementy
o mniejszych rozpiętościach – elementy wież, otwory w ścianach wież – murowane
z cegły klinkierowej. Elewacja kościoła zaprojektowana z cegły klinkierowej
wypalanej na brąz. Stolarka drzwiowa, balustrady, ławki, konfesjonały i inne
elementy wyposażenia z drewna dębowego. Stolarka okienna metalowa
wypełniona szkłem oraz szkłem barwionym (witraże).
Zarówno
zewnętrze jak i wnętrze kościoła ma zamierzony surowy i ascetyczny charakter z
ograniczoną do trzech gamą materiałową.
fragment wywiadu Anny Fitrzyk z Tomaszem Sachanowiczem / S.LAB pracownia architektoniczna:
Anna Fitrzyk: Jaka według
Pana jest rola sztuki religijnej w kulturze?
Tomasz Sachanowicz: Sztuka
religijna miała ogromne znaczenie dla rozwoju kultury – fundamentalne znaczenie
dla rozwoju architektury – od „zarania dziejów” – zaczynając od starożytności –
piramidy i świątynie egipskie – to przykłady sztuki sakralnej, świątynie greckie
– to budowle sakralne, dalej świątynie rzymskie, trochę później katedry
gotyckie, kościoły renesansowe, barokowe i klasycystyczne; bardzo lubię
kościoły niemieckie z lat 20-30 XX wieku – szczególnie ceglane, których świetne
przykłady są też na ziemiach polskich – kościół św. Józefa w Zabrzu, czy
kościół Św. Rodziny w Szczecinie; do pewnego momentu w historii sztuki całe
malarstwo i rzeźba rozwijały się głównie dla potrzeb kościoła; kościół był
głównym klientem i patronem artystów; dziś rola
sztuki religijnej znacznie osłabła - dziś, zwłaszcza w Polsce, kojarzy się ona
raczej z kiczem – patrz Licheń – lub megalomanią – patrz posąg Jezusa w
Świebodzinie.
Z drugiej
strony powstają kościoły projektowane przez Stanisława Niemczyka – i to są
świetne przykłady na to, że sztuka sakralna może istnieć i mieć się dobrze –
jednak jest to niestety raczej wyjątek.
Podsumowując
– rola sztuki religijnej w kulturze jest ważna, w przeszłości była na
silniejszej pozycji, dziś osłabła – więc może pora na rodzaj odrodzenia – tego
typu odnowienia czy przewartościowania miały już miejsce w przeszłości;
AF: Czy
projektował Pan jakieś sakralne budynki? Proszę coś o takich projektach
powiedzieć.
TS: Przygotowałem
projekt konkursowy kościoła na wrocławskie osiedle Nowe Żerniki w roku
2016. Urbanistycznie kościół zamykał podłużny prostokątny teren zielony i
był częścią pasma edukacyjno – kulturalno – rekreacyjnego. W projekcie konkursowym
odniosłem się do swoich ulubionych kościołów, o których już wspomniałem –
kościół w Zabrzu projektu Dominikusa Bohma oraz kościół w Szczecinie zaprojektowany przez Adolfa Thesmachera. Powstała wizja ciężkiego, kubicznego kościoła z cegły klinkierowej z kontrastującym wnętrzem - wysokim, rozświetlonym światłem naturalnym wpadającym
przez duży, okrągły otwór w stropodachu podobny do okulusa w rzymskim Panteonie. To ascetyczne wnętrze poza opisanym okulusem pozbawione jest okien w celu zbudowania atmosfery sprzyjającej skupieniu i zadumie.
Ponieważ, jak mówi biblia "Bóg jest światłem" - całość projektu jest poniekąd studium wpuszczania światła do budynku na różne sposoby. Światło wpada do pozostałych wnętrz kościoła przez różnokształtne otwory w górnych partiach otaczających nawę wież. W
dolnych częściach tych wież zaprojektowane zostały kaplice o różnych kształtach
przestrzeni (różne kształty planu oraz sklepienia) – jest ich 12 jak apostołów
lub miesięcy w roku. Wejście do kościoła poprzedza wydzielony, niewielki
dziedziniec wejściowy z ażurową ścianą z wycięciami w kształcie trójkątów. Z
boku do kościoła przylega ogrodzony ceglanym murem ‘hortus conclusus’, czyli
zamknięty ogród „Czterech pór roku”. Z
tyłu kościoła jest kolejny dziedziniec i budynek plebanii. Projekt jest więc
nasycony symboliką ale utrzymany w abstrakcyjnym, geometrycznym języku.
 |
projekt kościoła na osiedlu Nowe Żerniki we Wrocławiu, widok kościoła
|
 |
| projekt kościoła na osiedlu Nowe Żerniki we Wrocławiu, widok wnętrza |
 |
"Wniebowzięcie zbawionych", Hieronim Bosch, 1505-1515
|
 |
projekt kościoła na osiedlu Nowe Żerniki we Wrocławiu, widok fasady wejściowej
|
opracował:
arch. Tomasz Sachanowicz
architekt szczecin, projekty domów szczecin, projektowanie, domy jednorodzinne, wnętrza