Architektura w Szczecinie: styrodur

Termo-wycinarka do styrodu to podstawowe narzędzie większości holenderskich (i innych, które zetknęły się z tradycją SuperDutch) biur architektonicznych z OMA i jej potomstwem na czele (MVRDV, Neutelings Riedijk, BIG itd). Bez niebieskiej pianki i wycinarek drutowych te pracownie wręcz nie istniałyby. Aktywnym elementem wycinarki jest rozgrzany cienki metalowy drut, który tnie piankę / styropian / styrodur niczym nóż miękkie masło. Zapas paneli izolacyjnych z niebieskiego, różowego lub białego styroduru jest nieodzownym wyposażeniem każdego z tych biur. W BIG istnieje nawet biblioteka modeli, z których można wybrać coś, co pasuje akurat do bieżącego tematu.

ZOBACZ TEŻ: OMA IN DEN HAAG / OMA IN THE HAGUE

Wycinarka do styroduru

Niebieska pianka
Ze styrodurem możesz zrobić wszystko - ciąć go nożem, rozpuścić farbą w sprayu, kleić, wygiąć opalarką, wypalać w nim dziury papierosem, i transportować tanio samolotem. Materiał jest łatwy i szybki w obróbce. Bez niego nie byłoby OMA.

Modele
W Rotterdamie pomysły nie są nigdy oceniane przed ich materializacją. Poziom intelektualny naszej pracy jest skrajnie niski. Generujemy modele bez ogródek (cenzury). Rem nie akceptuje żadnych przypuszczeń. Żąda dowodów i to w dużej ilości. Większość modeli wygląda niezdarnie i surowo. Nie możemy poświęcić dnia na budowanie wspaniałego modelu w stolarni, kiedy musimy przygotować kolejne 10 sztuk na następne spotkanie.

Wycinarka
Urzędnik kontroli celnej na lotnisku w Bazylei nie chce nas przepuścić. Typowe. Chcemy wwieźć do Szwajcarii wycinarkę do pianki ale według urzędnika takie narzędzie nie istnieje. Ma rację: nie istnieje. Nie tutaj. DLATEGO właśnie ją PRZYWOZIMY.

fragmenty artykułu 'Astorology', Fenna Haakma Wagenaar w 'Content' AMOMA / Rem Koolhaas / &&& Simon Brown, Jon Link, wyd. Taschen, 2004; w tłumaczeniu TS

O ważności pracy na makietach w OMA mówił też Michał Gdak:

To, co przede wszystkim uderzyło mnie pozytywnie, jeśli chodzi o pracę biura to jest bardzo duża ilość pracy na makietach, na obiektach przestrzennych. Nie tylko samego rysowania na komputerze w 3D, ale przede wszystkim makiety w małej skali, sprawdzanie różnego rodzaju możliwości w kontekście danej działki czy konkretnego terenu. Małe makiety z charakterystycznej niebieskiej pianki - styroduru - to była podstawa.

Kiedy studiowałem we Wrocławiu robiłem czasem szybkie, robocze makiety, ale to nie był główny element, który się powinno zrealizować w czasie studiów, to był zawsze jakiś element ponadprogramowy. Natomiast tam była to rzeczywiście podstawa i nadal próbuję korzystać z tego w swojej pracy. Niestety realia w Polsce są takie, że często brakuje czasu i finansów na wnikliwą pracę z makietami, ale mimo wszystko uważam, że to jest bardzo dobry wyznacznik, żeby jednak robić takie porównywanie form w odpowiedniej skali fizycznej, nie tylko na komputerze.

Michał Gdak o pracy w OMA w rozmowie z Tomaszem Sachanowiczem: http://www.bryla.pl/bryla/1,85301,15427242.html

Irena Nowacka, która odbyła staż w MVRDV tak opisuje proces powstawania koncepcji w tej pracowni:

Praca w biurze działa na zasadzie „play with architecture”, tak bym to określiła. To nieustanna zabawa, tworzenie rożnych wersji projektu. Buduje się makiety przedstawiające tysiące wersji formy, bryły. [...] Liczy się koncepcja, sprawdzanie wszelkich możliwości projektowych.

Irena Nowacka o pracy w MVRDV w rozmowie z Tomaszem Sachanowiczem: http://www.bryla.pl/bryla/1,85301,15592002,Pracowalam_w_MVRDV__Moje_marzenia_sie_spelnily___WYWIAD_.html

Chociaż modelarnia OMA już 10 lat temu zaopatrywała się w pierwsze drukarki 3d i sprzęt CNC to proste maszynki do cięcia pianki na pewno mają się tam dobrze. Zastąpienie ich 3d printem i CNC to tak jakby zastąpić szkicowanie ręczne wydrukami z CADa.

Zdziwimy się odkrywając jak dużo dzieł architektury ostatnich lat zaczynało swoje istnienie od małego modelu wyciętego w niebieskiej piance.